ေကသြယ္ အတြက္ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ကဗ်ာတပုဒ္

၂၀၀၉ ခုႏွစ္ေလာက္မွာ ကဗ်ာေတြ ျပန္ျပီး ေရးျဖစ္ေတာ့ ညီေလး လင္းထက္ရဲ႕ဘေလာက္မွာ ကဗ်ာေတြ တင္ျဖစ္တယ္။ ကုိယ့္ရဲ႕ တစ္ေက်ာ့ျပန္ကဗ်ာဘ၀မွာ အြန္လိုင္း ညီအကို ေမာင္ႏွမ တခ်ိဳ႕ဟာ အေတာ္ အေရးၾကီးခဲ့ပါတယ္။ ဥပမာ ေမာင္ဖုန္းျမင့္၊ အိျႏၵာနဲ႕ တည္ရ တို႕ကို မျဖစ္ မေန ထည့္ေျပာရမွာပါ။ သူတို႕အျပင္ အခု ဒီကဗ်ာေလးကို ေမြးေန႕လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးဖို႕ ဆံုးျဖတ္မိတဲ့ ေကသြယ္လဲ အပါအ၀င္ေပ့ါ။ 

သိပ္ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း ဇာမခ်ဲ႕ေတာ့ပဲ ျခံဳ႕ေျပာရရင္၊ အဲဒီတုန္းက ကိုယ္ သိသိမွတ္မွတ္ ဖတ္ျဖစ္တဲ့ ဘေလာ့ေတြထဲမွာ ေကသြယ့္ ဘေလာ့ဟာ ထိပ္ဆံုးနားက ပါခဲ့တယ္။ ဘယ္လိုက ဘယ္လို စျပီး စကားေျပာျဖစ္၊ သိကၽြမ္းခင္မင္သြားခဲ့မွန္းမမွတ္မိေပမယ့္၊ သူ႕ရဲ႕ ပို႕စ္ေတြထဲက ဘေလာ့ဂါေတြ အမိေျမမွာ ျပန္ဆံုၾကတာကို စိတ္ကူးယဥ္ေရးထားတဲ့ ပို႕စ္ကေလးကေတာ့ အရင္ဆံုး စိတ္ထဲ ျငိကပ္ခဲ့တဲ့ ပို႕စ္တခုဆိုတာ ေသခ်ာတဲ့ အျပင္၊ ၂၀၁၁ ဒီဇင္ဘာမွာ မေျမာ္လင့္ပဲ ဗမာျပည္ျပန္ ျဖစ္စဥ္၊ ကိုယ္နဲ႕တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးခဲ့တဲ့ အြန္လိုင္းမိတ္ေဆြ လင္းေထြးေသာ္၊ မိုးမခလွိဳင္၊ ဗညားဦး တို႕နဲ႕ ဆံုျဖစ္ျပီးမေရာက္တာ ၾကာျပီျဖစ္တဲ့ ကိုယ္တို႕က ရာဇူးလို႕ ႏွဳတ္က်ိဳးေနတဲ့ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္း၀င္းထဲ အတူတူ သြားေရာက္လည္ပတ္ လြမ္းဆြတ္ေငးေမ်ာမိ၊ အင္းယားကန္ေပါင္ဖက္ဆီထိ ထြက္ျပီးဘူးသီးေက်ာ္ ရခိုင္မုန္႕တီေတြ စားျဖစ္တဲ့အထိ လက္ေတြ႕ျဖစ္ေျမာက္သြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူ႕ကုိ ဖ်တ္ကနဲ သတိရလိုက္မိေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အေၾကာင္းေၾကာင္းအားေလ်ာ္ စြာသူနဲ႕ကုိယ္နဲ႕ၾကား အဆက္အသြယ္ဟာ ဟိုတုန္းကလို မဟုတ္ပဲ အားေလ်ာ့ က်ဲပါးေနခဲ့တာမို႕ ဒီအေၾကာင္းကိုလဲ သူ႕ဆီ ေဖာက္သည္ မခ်မိခဲ့ဘူး။ သံုးေလး ႏွစ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကာလဟာ ဘာမွ မဟုတ္ဘူးဆိုလဲ ဘာမွ မဟုတ္ပဲ၊ တစ္စံုတစ္ရာဆိုလဲ အဲ့ဒီတစ္စံုတစ္ရာျဖစ္ေျမာက္ဖို႕ေကာင္းစြာ လံုေလာက္တဲ့ အခ်ိန္ကာလ အတိုင္းအတာ တစ္ခုပါပဲ။ 

ကုိယ့္ ကဗ်ာျပန္ေရးျဖစ္ျခင္းအေၾကာင္းနဲ႕ပတ္သက္ျပီး နည္းနည္းထပ္ခ်ဲ႕ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အဲဒီႏွစ္ ကာလ အပိုင္းအျခားေတြအတြင္းမွာပဲ ၂၀၀၉ နဲ႕ ၂၀၁၀ မွာ ကိုးရီးယားကို ၂ ေခါက္၊ မႏွစ္က၂၀၁၁ မွာ လန္ဒန္၊ ဖင္လန္နဲ႕ျပင္သစ္မွာ ကဗ်ာဆိုင္ရာကိစၥေတြ ရြတ္ျဖစ္ ေျပာျဖစ္ ဆင္ႏႊဲျဖစ္ခဲ့တာ၊ခု ၂၀၁၂ မွာ ဂ်ာမဏီ ဘာလင္ျမိဳ႕နဲ႕ အိုင္ယာလန္ ဒဗၺလင္ျမိဳ႕ေတြမွာ က်င္းပမယ့္ ကဗ်ာပြဲေတြတက္ေရာက္ဖို႕ ဖိတ္ၾကားခံရျပီး လာမယ့္ ၁၅ ရက္မွာ ဂ်ာမဏီကို ထြက္ခြာမယ့္ဆဲဆဲ အေၾကာင္းေတြကို ကိုယ့္ဂုဏ္ ကိုယ္ေဖာ္ မသူေတာ္လုပ္တဲ့ အေနမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ ဒီခရီးအထိ ေလွ်ာက္လွမ္းမိသမွ်မွာ ဒီလူေတြ အဓိက ပါ၀င္ ပံ့ပိုးမွဳ အေၾကာင္းတရားရွိခဲ့တယ္ဆိုတာ မွတ္တမ္းတင္လိုစိတ္နဲ႕ အခုလို ထည့္ေျပာျဖစ္ပါတယ္။

ဒီရက္မတိုင္ခင္ေလးမွာပဲ ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္တခုမွာ လုပ္ငန္းတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ ကိုယ့္ကဗ်ာ မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္ ဘန္ေကာက္ကို ေရာက္လာတယ္။ သူ႕ကို လက္က်န္ ကဗ်ာစာအုပ္ကေလး ၂ အုပ္ (တစ္အုပ္က ေပ်ာ္ရႊင္ဘြယ္ေရးျခစ္ျခင္းမ်ား) လက္ေဆာင္ေပးဖို႕ျပင္ဆင္ရင္း စာအုပ္ေရွ႕ဆံုး မ်က္ႏွာမွာ ဘေလာ့ဂါ Kay နဲ႕ သူ႕မိတ္ေဆြမ်ား…. အစရွိသျဖင့္ သူ႕ကိုအဓိက ဦးတည္ျပီး ရည္ညႊန္း ခ်က္ ေပးခဲ့တဲ့ စာသားေလးဖတ္မိရင္း သူ႕ရဲ႕ ဒီႏွစ္ ေမြးေန႕နီးကပ္ေနတာ သတိရမိသြားတယ္။ ဒါေပ မယ့္ တကယ္တမ္း ကဗ်ာေရးျဖစ္မယ္ မေရးျဖစ္ဘူး၊ သူ႕ေမြးေန႕ရယ္လို႕ လက္ေဆာင္ေပးျဖစ္မယ္ မေပးျဖစ္ဘူးရယ္လို႕ေတာ့ တိက်ေသခ်ာမွဳ မရွိခဲ့ေသးပါဘူး။ 

ခု ဒီစာေရးေနတဲ့အခ်ိန္ ကိုယ့္ေနာက္ေက်ာဖက္ ၀ရံတာမွာ မိုးဟာ သည္းၾကီးမည္းၾကီး သြန္ခ်သလို ရြာေနေလရဲ႕။ ျပီးခဲ့တဲ့ ၂ နာရီ နီးပါးေလာက္က မထင္မွတ္ပဲ ကဗ်ာတပုဒ္ ေရးမိျပီး (ကဗ်ာတပုဒ္ေရး ျဖစ္တုိင္း ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာ့ ေရးၾကီးခြင္က်ယ္အလုပ္တခု လုပ္ျပီးသြားတယ္လို႕ မွားယြင္းမိုက္မဲ စြာ ယံုၾကည္ေနမိတုန္းပါပဲ)၊ ကဗ်ာေရးျပီးျပီးခ်င္းလိုလိုမွာပဲ လိုင္းေပၚမွာ မေတြ႕တာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ ေကသြယ့္ကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ သူ႕စေတးတပ္စ္ျပ အင္ဒီေကတာေလးက စိမ္းလို႕။ ဒါနဲ႕ပဲ သူ႕ကို ဒီကဗ်ာေလး ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ေပးဖို႕ အမွတ္ရသြားတယ္။ တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ေတြ ဆိုတာ ျပန္ေျပာျပသူက သမာသမတ္ရွိစြာ အပိုအလို မရွိသေလာက္ျဖစ္ေအာင္ ဂရုတစိုက္ ျပန္ေျပာျပတဲ့ အေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ 

ဒီစာေရးေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ မိုးေတြ သည္းၾကီးမည္းၾကီးရြာေနတာ သက္ေသ ျပပါလို႕ ေတာင္းဆိုလာရင္ေတာ့ ကိုယ့္ရိုးသားမွဳကိုပဲ ကိုယ္ တိုင္တည္ရမွာပါပဲ။ ရုိးသားမွဳဆိုတာဟာ ကဗ်ာေရးျခင္း အလုပ္အေပၚမွာ ကိုယ့္ရဲ႕ အေရးတၾကီး ဂရုဓမၼ ထားရတဲ့ ကိစၥျဖစ္သလို ကဗ်ာအေပၚ ရိုေသမွဳဟာလည္း ကိုယ့္ရဲ႕ ကဗ်ာဆရာျဖစ္ေနျခင္းရဲ႕ အသက္ကိစၥပဲ လို႕ ေျပာခဲ့ပါရေစ။ ေနာက္ျပီး ေတာ့ အႏုပညာဆိုတာ ပင္ကိုယ္မူလကိုယ္၌ကုိယ္ကသိမ္ေမြ႕ရတဲ့ ၾကားထဲမွာ ကဗ်ာကပိုျပီး သိမ္ေမြ႕ ႏူးညံ့တယ္လို႕ ကိုယ့္ငါးခ်ဥ္ ကိုယ္ခ်ဥ္လိုက္ပါရေစ။ 

ေကသြယ္ေရ.. 

ေမြးေန႕မွာ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕စြာနဲ႕ ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္လွမ္းရမယ့္ ခရီးေတြအတြက္ အားအင္ေတြတိုးျဖည့္ ရင္း၊ အႏုပညာ (ကဗ်ာအပါ၀င္) ကိစၥမ်ားမွာလဲ ဒီထက္ဒီ ပို၍ပို၍ ထက္ရွေတာက္ပေသာ အဆင္အေသြး မ်ားနဲ႕ ယက္ေဖာက္ထားတဲ့ အႏုစာေပလက္ရာေတြ ေရးျဖစ္ ပို႕စ္တင္ျဖစ္ပါေစလို႕ ဆုေတာင္းျမင္ေယာင္ မိရင္း….. 

အညၾတ ကဗ်ာေလးတပုဒ္ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးပို႕အပ္ပါတယ္။ 

အႏုပညာ ေမာင္ႏွမမ်ားအျဖစ္ အဓြန္႕ရွည္တည္တံ့ရွင္သန္ေရးကို ရည္သန္လ်က္ - 

 ခင္ေအာင္ေအး 
၂၉၊ ဇူလိုင္၊ ၂၀၁၂ ဖရာ့ပရာဒင္၊ ဘန္ေကာက္ ၂၂း၀၆ နာရီ 

 ‘အေရြ႕’ မ်ား 
(stone age – modern age) 

လမ္းေတြေပၚမွာ ေမာ္ေတာ္ကားေတြ တေရြ႕ေရြ႕ 
သူတို႕ အထက္ ေခါင္းေပၚမွာ မိုးသားေတြ ေရြ႕ေနပံုနဲ႕ 
တေရြ႕ေရြ႕ ေရွ႕တိုးသြားတိုင္း ေနာက္မွာ က်န္ရစ္သလို
ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းမ်ား.. 

ငါ့အရွံဳးကို ငါ က်က်နနျမင္လိုက္ရတဲ့ေန႕ကစျပီး 
အေရြ႕ကို ငါ သတိမူမိတယ္ ဒါဆို ငါဟာ ဂူ တစ္ဂူကိုလဲ ျမင္မိတယ္ေပါ့။ 

ဂူထဲမွာ ငါဟာ င့ါကိုယ္ငါ ကိုယ္လံုးတီးေတြ႕ရတယ္ 
ငါ့ လက္ထဲမွာ တင္းပုတ္တစ္လက္နဲ႕ ငါဟာ ဂူေပါက္၀ဆီ ေငးရီေနတယ္။ 

မီးကိုေတြ႕ရွိျပီးတဲ့ ကာလမို႕ ဂူနံရံမွာ အရိပ္ေတြ ကခုန္ေနတာရယ္ အရိပ္ကုိ အမီွျပဳျပီး 
ေက်ာက္သားလက္နက္နဲ႕ကုတ္ျခစ္ပံုေဖာ္ထားတဲ့ ငါတို႕ရဲ႕ေန႕စဥ္ဘ၀ပံုရိပ္ေတြရယ္။

အျပင္မွာ ျမင္ကြင္းေတြဟာ ဆိတ္ျငိမ္လြန္းတယ္ လူးလြန္႕လွဳပ္ရွားေနတယ္လို႕ 
ထင္စရာဆိုလို႕ ငါလို အေမႊးအျမွင္ ထူထူထဲထဲနဲ႕ သတၱ၀ါေတြပဲ ရွိတယ္။ 

လွဳပ္ေနတာဟာ တစ္စံုတစ္ရာပဲ၊ သစ္ပင္ေတြ ေတာေတာင္ေရေျမနဲ႕ 
သက္မဲ့အရာေတြ အေပၚမွာ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မွဳဟာ သံပျခဳပ္တခုလိုပဲ။ 

ငါဟာ ဂူထဲက ဆတ္ကနဲ ရုန္းထြက္လိုက္တယ္။ ငါ့ ကိုယ္ေပၚမွာ အ၀တ္အစားတခ်ိဳ႕ 
၀တ္လ်က္သားကို ငါ အဆန္းတက်ယ္ ျဖစ္လိုက္ေသးတယ္ စကၠန္႕၀က္ေလာက္။ 

တီဗီမွာ ဒီေန႕ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္လမ္းေက်ာ အေျခအေနနဲ႕ 
ဒီကေန႕ ရာသီဥတု အေနအထား ေန႕အပူခ်ိန္ ညအပူခ်ိန္ မိုးရြာႏိုင္မွဳ ရွိမရွိနဲ႕ 
ျမစ္ေရၾကီးႏိုင္မွဳ ခန္႕မွန္းခ်က္မ်ား အဆက္မျပတ္ တင္ဆက္ေနတယ္။

ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းမ်ား ...
တေရြ႕ေရြ႕ ေရွ႕တိုးသြားတိုင္း ေနာက္မွာ က်န္ရစ္သလို 
သူတို႕ အထက္ ေခါင္းေပၚမွာ မိုးသားေတြ ေရြ႕ေနပံုနဲ႕ 
လမ္းေတြေပၚမွာ ေမာ္ေတာ္ကားေတြ တေရြ႕ေရြ႕။ ။ 

ခင္ေအာင္ေအး 
၂၉၊ ဇူလိုင္၊ ၂၀၁၂ ဖရာ့ပရာဒင္၊ ဘန္ေကာက္ ၁၉း၄၉ နာရီ
Read more

About Me

My photo
ကၽြန္ေတာ့္ ဘဝထဲက အမွတ္တရေတြ သတိရ သေလာက္ မွတ္တမ္းတင္ရုံ သက္သက္ပါ...။

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner

Myanmar Calendar

ဒီပံုေလးနွိပ္ ၿပီးဆက္သြယ္ပါ.

Followers

€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€

ေထြရာေလးပါးေျပာၾကမယ္


Blog Archive

ကၽြႏ္ုပ္၏ အသင္း

ျမန္မာမန္ခ်က္စတာယူနိုက္တက္ဖန္မွၾကိဳဆိုပါ၏

My Blog List

ျမန္မာေငြေပါက္ေစ်း

အလည္လာတဲ့သူေတြ

€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€

€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€

Recent Posts

Popular Posts