
သူခပ်သွက်သွက်လေး ခြေကို လှမ်းလိုက်တယ် လက်ထဲကိုင်လာတဲ့ ဟန်းဖုန်းကို ကြည့်လိုက်တော့ ဘာ Miss Call မှ မတွေ့ရ သဖြင့် သူပြုံးလိုက်မိသည်။ ဒါဆို စန္ဒီ တစ်ယောက် အလုပ်မသွားဘူးပေါ့...
စန္ဒီ အလုပ်သွားရမယ် ဆိုတိုင်း သူ့ဖုန်းကို ဆက်နေကြ သူအလုပ်ထဲမှာ ဖုန်းမကိုင်နိုင်မှန်း သိသိနှင့် ဆက်နေကြ ဒါဆို သူသိပြီ စန္ဒီ အဲလိုနေ့မျိုးဆို သူ့ဆီ မလာနိုင်တော့ဘူး ဆိုတာကို.....
သူ့ခြေလှမ်းတို့ အိမ်ကို အမြန်ရောက်ချင် ဇောဖြင့် ပိုလို သွက်လာသည်၊
အိမ်နားရောက်တော့ ထုံးစံ အတိုင်း သူ့အခန်းရှိရာ ကို လှမ်းလို့ မော့ကြည့်မိသည်၊ ဒါပေမယ့်လည်း ထုံးစံ အတိုင်းပါပဲ သူ့အခန်း ပြူတင်းပေါက် များ ဆီမှ မီးအလင်းရောင် ကို မတွေ့ရ ဒါလဲ အထူးအဆန်း တစ်ခုတော့ မဟုတ် စနီ္ဒ က သူ အလုပ်ပြန်လာချိန် ကို မှန်းပြီး မီးများ ပိတ်ထားတတ် သည်လေ..။
ဒါနှင့် လှေခါးထစ်များ ကို ခုန်ပျံ ကျော်လွှား ပြီး အခန်း တံခါး ဝ ဆီသို့ အရောက်မှာတော့ မျှော်လင့်ချက် တို့ကြောင့် ခုန်နေသော နှလုံးခုန်သံ နှင့် ထပ်တူ တုန်ရင် နေသော လက်ထဲ မှ သော့ဖြင့် တံခါး ကိုဖွင့်လိုက်ပြီး အခန်းထဲ လှမ်းဝင်လိုက်သည်....။
အခန်းထဲတွင်တော့ မည်းမှောင် တိတ်ဆိတ် ခြင်း က သာ လွှမ်းမိုးထားလေရဲ့.........။
သူမသိချင် ယောင်ဆောင်ပြီး တံခါးပေါက် ကို ဖြတ်သန်း ဝင်ရောက် လိုက်ချိန် မှာတော့........
"ဟင်" သူထင် သလို မီးလဲ လင်း မလာပါလား
ဟုတ်ပါတယ်လေ သူ တစ်ခု သတိမေ့ သွားတယ်
စန္ဒီ သာ ရှိနေတယ် ဆိုရင် သူ့အတွက် ညစာ ချက်ထား တဲ့ ဟင်းနံ့ ကြောင့် ရယ် သူလာခါနီးမို့လို့သာ ကမန်းကတန်း မီးတွေ လိုက်ပိတ် လိုက်ပေမယ့် အမြန် မပိတ်နိုင်တဲ့ ကွန်ပြူတာ ကြောင့် ရယ်ကြောင့် စန္ဒီ သူ့အခန်းထဲ ရောက်နေတာ ကို သူအမြဲတမ်း သိနေကြ....။
သူသိတယ် ဆိုတာကိုလည်း စန္ဒီ ကလဲ သိတယ် သဲလွန်စတွေ ဘယ်လိုမှ ဖျောက်လို့မရမှန်းလဲ စန္ဒီ သိတယ် ဒါပေမယ့် ချစ်သူ ကို အမြဲတမ်း စိတ်လှုပ်ရှား မှု လေးတွေ ပေးချင်တယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ဒီလို အမြဲတမ်း တူတူရေ ဝါး ဆိုတဲ့ ကလေး ဆန်ဆန် တူပုန်းတန်း ကစားတာ ကို ခုံခုံမင်မင် စွဲစွဲလမ်းလမ်းနဲ့ လုပ်နေကြ........။
သူအခန်းထဲ ရောက်ပြီ ဆိုတာနဲ့ မီးခလုတ် ဘေးမှာ ပုန်းနေတတ်တဲ့ စန္ဒီ က မီးကို ရုတ်တရက် ဖွင့်ပြီး ဟေး လို့ လှန့်မယ် ပြီးရင် သူ့ရင်ခွင်ထဲ ဝင်လာပြီး စန္ဒီ့ ကို ရုတ်တရက် ဒီလို တွေ့လိုက်ရလို့ ဝမ်းမသာဘူးလား လို့မေးမယ် ဒါဟာ သူ့ရဲ့ ချစ်သူလေး လုပ်နေကြ အလုပ်တွေပေါ့ ..။
အဲဒါပေမယ့် ချွင်းချက်တော့ ရှိတယ် သူတို့နှစ်ဦး ချစ်သူဖြစ်တဲ့ နေ့တို့ ချစ်သူများနေ့တို့ နှစ်ယောက်သားရဲ့ မွေးနေ့ တို့ လို နေ့မျိုးတွေ မှာတော့ တစ်ခန်းလုံး ဖယောင်းတိုင် မီးများနဲ့ လင်းကျင်း နေလို့ပေါ့လေ အဲလို နေ့မျိုးဆိုရင်တော့ သူအလုပ်က ပြန်လာရာ လမ်းကနေ သူ့အခန်းလေး မီးလင်းထိန်နေတာကို တွေ့ရတတ်တယ်...။
"ဟင်းးးး"
သူသက်ပြင်း ကို လေးကန်စွာ တစ်ချက် ချလိုက် ရင်း ရေခဲသေတ္တာထဲက ဘီယာတစ်လုံး ကို ဆွဲယူ ပြီး ဆိုဖာပေါ် ပစ်ထိုင် လိုက်မိတယ်.......
ဒီ့နောက် မှာတော့ ရွှေရောင် ရေခဲမြစ် တစ်စင်းကို အလွမ်းမီး တွေ တောက်လောင် နေတဲ့ သူ့ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲ ကို စီးဆင်းခွင့်ပေးလိုက်တယ် အလွမ်းမီးတောက် တေ ွငြိမ်းပါစေ တော့ ရယ်လို့လေ..
ဒါပေမယ့် စီးဝင်သွားတဲ့ ရွှေရောင်ရေခဲမြစ် တစ်စင်းလုံး သူ့ရင်ခွင်ထဲ က အပူမီးတွေကြောင့် အကုန်အငွေ့ပျံ ကုန်လားတော့ မသိဘူး သူ့မျက်ဝန်းအိမ် ကို ငွေ့ရည်ဖွဲ့နေတဲ့ တိမ်စိုင် တိမ်ခဲတွေ ဖြတ်သန်း သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့မျက်ဝန်း တွေ ဝေဝါး သွားတယ်....။
သူမျက်တောင် ကို ပုတ်ခပ် ပုတ်ခပ် လုပ်လိုက် ပြီး ငွေ့ရည်ဖွဲ့ နေတဲ့ တိမ်စိုင် တွေ မိုးလို မရွာ သွန်းနိုင်မှီ အချိန်မှီ တားဆီးလိုက်မိတယ်....။
ပြီးတော့ စက္ကူဘူးလေး ထဲမှာ လှောင်ပိတ်မိနေတဲ့ အဖြူရောင် စီးကရက် တစ်လိပ်ကို ထုတ်ပြီး မီးညှိ ဖွာရှိုက် လိုက်တော့ မီးခိုးလုံး တွေထဲ မှာ သူမလေး က လူးလွန့်လှုပ်ရှား နေလေ ရဲ့ ကိုယ့် ကိုပဲ စကားတွေ လှမ်းပြော နေသယောင်ယောင်...။
ဧည့်ခန်း က တစ်ဆင့် လှမ်းမြင်နေရတဲ့ သူ့ရဲ့ အိပ်ခန်းဆီ လှမ်းကြည့် မိပြန်တော့ သူမ နောက်ဆုံး အိပ်သွားတဲ့ ပုံစံ အတိုင်း ရှိနေတဲ့ သူ့ရဲ့ အိပ်ရာ ကို မြင်နေရတယ် သူမ အဲဒီ မှာ အိပ်သွားတဲ့ နောက်ဆုံးညက ပြောသွားတဲ့ စကားတွေ ကို အမြဲတမ်း သူ့ရဲ့နားထဲ ကြားယောင်နေဆဲပဲ...
"ကံမကုန်လို့ အခြေအနေပေး ရင် ပြန်ဆုံကြတာပေါ့" တဲ့လေ...
ကံကုန်ခဲ့လို့ ပြန်မဆုံ ဖြစ်ခဲ့ရင် သူမ နောက်ဆုံး အိပ်စက် သွားရာ နေရာလေး ကို အမြဲ အမှတ်တရ ကြည့်နိုင်အောင် သူ အဲဒီ အိပ်ရာပေါ် မအိပ်ဖြစ်တာ ကြာပါပကောလေ သေသေချာချာ ရေတွက်ကြည့်မယ် ဆိုရင် ရက်ပေါင်း ငါးဆယ် ရှိခဲ့ပြီပေါ့....
ဒါပေမယ့် ရက်ပေါင်း ငါးဆယ် အတွင်း သူကတော့ အလုပ်က ပြန်တိုင်း ဖုန်းလေး ကိုထုတ်ကြည့်မိမြဲပါ Miss Call မတွေ့တိုင်း စန္ဒီ အလုပ်မသွားလို့ သူ့အိမ်မှာစောင့်နေတယ် လို့ သူထင်နေမိတုန်း ပါ ပဲ...။
ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်လေ..
သူကတော့ စောင့်မျှော်နေဆဲပါ
တစ်နေ့တော့ အလုပ်ကအပြန် မည်းမှောင်နေတဲ့ အခန်းထဲ သူမဖွင့်ပဲ မီးလင်းလာ မည့် အချိန်ကိုပေါ့.....။

Don't need more 8888
************************
ပြီးခဲ့ပါပြီ အတိတ်က ဖြစ်ရပ်တွေ
ငါ့ရဲ့ အသွေးသားတွေ
ငါ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တွေ
ကြက်သီးတွေ တစ်ဖြန်းဖြန်းထခဲ့ရတယ်
အသက်အပေါင်းများစွာကို
အမျိုးမျိုးစတေးခဲ့ရတဲ့
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကပေါ့…
အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတဲ့ သေနတ်သံတွေ
ငိုသံတွေ အော်သံတွေနဲ့
ငါ့ရဲ့နားထဲမှာ ပြန်ကြားယောင်မိတယ်
လွန်ပါစေတော့ အဲ့ဒီဖြစ်ရပ်တွေ…
ညီအကိုတော် တစ်ဦး၏ ခံစားချက် ကဗျာ ဖြစ်ပါသည်။
***********************************
ဒီနေ့ ကျွန်တော် တစ်ယောက် အထူး စိတ်လှုပ်ရှား နေသည်..။
ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ ဒီနေ့က ိုရောက်လာဖို့ သူတို့ အချိန်အတော် ကြာကြာ စောင့်ခဲ့ ရသည်..။
အခု ကျောင်းသွားပြီး ကျောင်းမှာ သူတို့ အ.က.သ (အခြေခံပညာ ကျောင်းသားများ သမဂ္ဂ) အဖွဲ့တွေ ပြည်လုံးကျွတ် ဆန္ဒပြပွဲ ကြီးမှာ ပါဝင်လှုပ်ရှား ဖို့ကျောင်းက ကျောင်းသား များ ကို ဦးဆောင် ပြီး လမ်းပေါ် ထွက်ဖို့ သူတို့၏ နောင်တော် များ ဖြစ်သည့် တ.က.သ(တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများ သမဂ္ဂ) နှင့် ဗ.က.သ (ဗမာနိုင်ငံလုံး ဆိုင်ရာ ကျောင်းသားများ သမဂ္ဂ) တို့မှ လမ်းညွှန်ချက် အတိုင်း လုပ်ဆောင် ရန် ဖြစ်သည်...။
ကျောင်းသို့ရောက်ပြီ အဖွဲ့ဝင် များ ကတော့ အဆင်သင့် ဒါပေမယ့် ကျန် ကျောင်းသား အင်အား ကတော့ နည်းပါးလှသည် ဘာကြောင့် လဲဆိုတော့ ဒီနေ့မှာ ကျောင်းသား များ ဦးဆောင် ဆန္ဒပြ ကြမည် ဆိုတော့ မိဘ များ ကကျောင်းသို့ သားသမီး များ ကို ပေးမလွှတ်တော့...။
ကျောင်းရှေ့တွင် လည်း စစ်ကား သုံးစီး က အဆင်သင့် နေရာ ယူထားလို့....
ဘာကြောင့် လဲဆိုတော သူတို့ကျောင်း က တာမွေ အထက (၅) .....ကျောက်မြောင်း ဈေးလမ်းဆုံ အနီးရှိ တာမွေ မြို့နယ်ကောင်စီရုံး နှင့် ကလဲနီးသည်....။
ယောကျၤား လေးကျောင်း ပီပီ နောင်တော် များ စလိုက် သည့် နောက်ပိုင်း သူတို့ကလဲ နေ့စဉ် ကျောင်းဆင်းချိန် တိုင်း တရားဟောချင်း ကြွေးကျော် သံများ အော်ဟစ် ခြင်းတို့ ကိုလုပ်လေ့ ရှိရာ မြို့နယ်ကောင်စီ ရုံးမှ သူတို့ကျောင်း ကို စစ်ကား သုံးစီး အစောင့်ချထားလိုက်သည်....။
ဒီနေ့ ၈.၈.၈၈ နေ့
ကျောင်းက ဆရာမကြီး ထံ အထက်မှ ကျောင်းသား များကို ကျောင်းတွင် လူမစုစေရန် အိမ်သို့ ပြန်လွှတ်ခိုင်း သဖြင့် ကျွန်တော် တို့ အိမ်ပြန်လာခဲ့ ရသည် ဘာဆက်လုပ်မည် နည်း ကျွန်တော် တို့ တာဝန်က ကျောင်းမှာ လူစု ထားပြီး ချီတက်လာမည့် အကိုတော် အဖွဲ့များ ထံပူပေါင်းရန် ဖြစ်သည် အခုတော့ ကျောင်းတွင် လူမစုနိုင်တော့ အကိုတော်များကလဲ ဒီအချိန် ဘယ်ကို ရောက်နေသည် ဆိုတာ မသိနိုင် (ယ္ခု ခေတ်လို ဟန်းဖုန်း များရှိလျှင် တော့ကောင်းလေစွ) ဒီလိုနှင့် နေ့လည် ချိန်လောက် ရောက်လာရာ ကျွန်တော် တို့လမ်းမပေါ် ထွက်မျှော် နေမိသည် ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့မှာ ကျောင်းသား ပြည်သူတွေ အကုန် လမ်းပေါ် ထွက်လာ ကြမည် ဆိုတာ ယုံကြည်သည် ...
ကျွန်တော် တစ်ယောက်ထဲ မဟုတ်ပါ အားလုံးသော ပြည်သူများကလဲ ယုံကြည်ကြသလို ပူးပေါင်းပါဝင်ရန်လည်း စောင့်ဆိုင်း နေကြသည်...။
ကျွန်တော် မြို့နယ်ကောင်စီရုံး ဘက်ကို လှမ်းကြည့် နေချိန် တွင် ကောင်စီရုံးဝင်း အတွင်း စစ်ကား ခြောက်စီး ခန့် ထိုးထားသည် ကို မြင်နေရသည်...
လမ်းမ ဘေး ပလက်ဖောင်းများတွင်တော့ ကျွန်တော် တို့လိုပဲ လည်ပင်း တစ်မျှော်မျှော် ဖြင့် ဘယ်အချိန် မှာ များ လူထု ကြီး ချီတက်လာမလဲ ဆိုတာ စောင့်ဆိုင်း နေသူများ ပြည့်နေသည်...။
နေ့လည် ၃ နာရီ ခန့်တွင် မြို့နယ် ကောင်စီ ရုံး အတွင်း စစ်သားများ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားသည် ကို တွေ့လိုက့်ရသည် သူတို့အကုန်လုံး ကားများပေါ် အပြေးအလွှား တက်ပြီး ကားများကို ရန်ကုန်မြို့ထဲ ဘက်ဆီသို့အပြင်းမောင်းနှင်သွားကြသည် ..။
ကောင်စီရုံး မှ လူများလည်း အကုန်ထွက်လာပြီး ကောင်စီရုံး ကို တံခါးတွေ အကုန်ပိတ် သော့ခတ် ကာ ထွက်သွားကြ၏...
ထိုအချိန် မှာ ပင် ......
တာမွေ ဈေး ဘက်မှ လူများ အော်ဟစ်လိုက်သည့် အသံကြီးက ဟိန်းထွက်လာ၏...
တဆက်ထဲ မှာ ပင် ဆိုင်ကယ် သံများ ဆူညံစွာ ကြားလိုက် ရသလို ကျွန်တော် တို့မြင်ကွင်းထဲ သို့လည်း ဆိုင်ကယ်များ အုပ်စုလိုက် မောင်းနှင်လာ၏ ရှေ့ဆုံးမှ မောင်းနှင်လာသည့် ဆိုင်ကယ် တွင် ကျောင်းသား တို့၏ သငေ်္ကတ ဖြစ်သည့် မြန်မာ နိုင်ငံလွပ်လပ်ရေး ကြိုးပမ်းမှု သမိုင်းတွင် လည်း အမြဲ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင် ချီတက်မြဲ ဖြစ်သည့် ခွပ်ဒေါင်း အလံ ကြီး က လေထဲတွင် တလူလူ လွင့်လို့ ဆိုင်ကယ် သမားများ က...
" ကျောင်းသား များ ဦးဆောင် ပြီး ဆန္ဒပြ လူထုကြီး ချီတက် လာပါပြီ အားပေးကြပါ အားပေးကြပါ" ဟု
အဆက်မပြတ်အော်သွားသည် ဆိုင်ကယ် များ ကတော့ များသလား မမေးနှင့် အစီးရေ ရာကျော်မည် အားလုံးကလဲ ခွပ်ဒေါင်း အလံများ တလူလူ နှင့် ခွပ်ဒေါင်းတံဆိပ်ပါ နဖူးစည်းများ စီးထားကြသည်..ကျွန်တော်ဖြင့် ကြက်သီးမွေးညင်း များ တဖြောင်းဖြောင်း ထသွားသည် လမ်းနဘေးမှ ကြည့်နေသူများ အားလုံး ပျော်ရွှင်စွာ ဖြင့် ဟေး ကနဲ အော်လိုက်ကြသည် အားလုံးခုန်ပေါက် ပျော်ရွှင် နေကြသည် ကသည့်လူက လဲ က လို့ ....
ဆိုင်ကယ်သမားများ ကျောက်မြောင်းဈေး မီးပွိုင့် လမ်းဆုံ မြို့နယ်ကောင်စီရုံး ရှေ့ တွင် ဆိုင်ကယ်များ ကို လှည့်ပတ် စီးနင်းပြီး နောက်မှ ချီတက်လာ သည့် လူထု ကြီးကို စောင့်ဆိုင်းနေ၏..။
မကြာပါ ကြွေးကျော် သံများ အော်ဟစ် လာသည့် လူထု ကြီး ကို တဖြည်းဖြည်း မြင်ကွင်းထဲ ဝင်လာသည် ကိုတွေ့လိုက်ရ ပါသည်...
ရှေ့ဆုံးတွင်တော့ အဖြူအစိမ်းကျောင်း သားလေးများက ခွပ်ဒေါင်းအလံ ကိုကိုင်သူကိုင် ဗိုလ်ချုပ်ပုံ သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း ပုံ များကိုင်ဆောင်သူကကိုင် ဖြင့် အလံများ ရဲရဲ တောက်လျှက် ချီတက်လာကြပါပြီ...။
လမ်းမနဘေး ကြည့်နေသူများ မိမိတို့ အိမ်အတွင်း အပြေးအလွှား ပြန်လည် ဝင်ရောက် သွားကြ၏...
ပြန်ထွက်လာသော အခါတွင် မတော့ ရေအိုးများ ချိုချဉ်များ ပေါင်မုန့်များ စားစရာ သောက်စရာ များက လူတိုင်း၏ လက်ထဲမှာ အပြည့် ပြီးတော့ ချီတက် လာသူများ ကို ကမ်းပေး ကြ၏..
လူငယ် လူလတ် ပိုင်းများ ကတော့ ချီတက်လာသည့် လူထုထဲ ပြေးဝင် သွားပြီး လူစီးကြောင်း ကြီးနှင့် တစ်သား ထဲ စီးဝင် လိုက်ပါ သွားကြ၏.. လူငယ် လူလတ် ပိုင်းများ သာ မက ပါ လူကြီးများ အမျိုးသမီး များ လဲ လူထု တပ်ကြီးတွင် ပါဝင် ကြပါသည်...။
လူတန်းစားပေါင်းစုံ အသက်အရွယ် မျိုးစုံ ပါပဲ
ကျွန်တော် တို့ အဖွဲ့လဲ လူစီးကြောင်းထဲ ပြေးဝင် စီးမျော လိုက်ပါ လိုက်ပါသည်...
ဒီနောက်တွင် မတော့သိမ်ဖြူလမ်း မကြီး အတိုင်း ရန်ကုန် မြို့ထဲသို့ ဆက်လက် ချီတက် ခဲ့ကြသည်..
လမ်းတောက်လျှောက် တွင် ပါဝင် ပူးပေါင်း လာသူများ က မနည်းလှ ရပ်ကွက် တိုင်း လိုလိုတွင် လူများ အကုန်ထွက် လိုက်လာကြ၏...
မြို့ထဲရောက်တော့ အခြား နေရာပေါင်း စုံ မှ ချီတက် လာကြသူ များလည်း ရန်ကုန် မြို့၏ အသည်းနှလုံး ဆူးလေ စေတီ နှင့် မဟာဗန္ဓုလ ပန်းခြံ ပတ်ပတ်လည် တွင် ပြည့်နှက်နေပြီ...
မြို့တော်ခန်းမ ရှေ့တွင် တော့ ထိုစဉ်က ကျွန်တော် တို့ခေါ်သည့် အန်းမတ် ကား ခေါ် ဘရင်းကယ်ရီယာ စက်သေနတ် များ တပ်ဆင်ထားသည့် သံချပ်ကာ ကား များ က အသင့်အနေ အထား ဖြင့်စောင့်ဆိုင်းလို့....
ဒီလိုနဲ့ မြို့ထဲ မှာ ပတ်နေရင်း ည ၁၁ နာရီ ခွဲခန့်တွင် ကျွန်တော် တို့ အဖွဲ့ မှာ အိမ်က လူကြီးများ စိတ်ပူ မည်စိုး သဖြင့် လူစု လူဝေး ကြီးထဲမှ ခွဲထွက်လာ ပြီး အိမ်သို့ပြန်လာ ကြသည်.....
ကျွန်တော် တို့ ကန်တော်လေး အထက (၁) နား သို့ အရောက်တွင်တော့ ဝမ်းနည်း တုန်လှုပ်ဖွယ် ရာ သတင်းစကား ကြားလိုက်ရတာ ကတော့ မြို့တော်ခန်းမ ရှေ့တွင် ဆန္ဒပြသူ များ ကို အစိုးရက ပစ်ခတ် သဖြင့် အတော် များများ သေဆုံးသွားကြောင်း လူများလည်း ပြေးရင်း လွှားရင်း ဒေါသ ဖြစ်သဖြင့် အစိုးရ ပိုင် အဆောက် အဦးများ ရုံးကားများ ကို ဖျက်ဆီး မီးရှို့ကြကြောင်း စသဖြင့် သတင်းများ ကြားရပါတော့သည်....
ဤ ကား သမိုင်းတွင် လူမဆန်သော လူသတ်ပွဲကြီး ၏ အစ ပဏာမ ပတ်ပျိုး ပင်ဖြစ်ပါတော့ သည်...။
၉.၈.၈၈ နေ့ကျွန်တော် တို့စတော့ဂိတ် ကုန်း ယ္ခု သိမ်ဖြူကုန်း တွင် အပစ်ခံရသည်ကို ဘဝထဲကစာမျက်နှာများ တွင် ဆက်လက် ရေးသားတင်ပြ သွားပါမည်..။

- သမိုင်းထဲက ဘယ်တော့ မှ မေ့ဖျောက်လို့ မရမဲ့ နေ့ ....။
- ရာဇဝင် ရိုင်းခဲ့ ရတဲ့ နေ့ .....။
- တိုင်းပြည်ကို လမ်းမှန် အတိုင်း ထိမ်းကျောင်း မောင်းနှင်နေတဲ့ လမ်းပြကြယ်များ ကြွေသုန်းရတဲ့နေ့....။
- တိုင်းပြည် ချောက်ကမ်းပါးထဲ ကျမှာ စိုးရိမ်လို့ ထိန်းသိမ်းလိုက် ရပါတယ် ဆိုပြီး ချောက်ကမ်းပါး ထဲ ဆွဲချမည့် သူများအတွက် အခွင့်အလမ်း တွေ ပွင့်ခဲ့ရတဲ့ နေ့ ....။
- တိုင်းသူ ပြည်သားတွေ ကြိမ်မီးအုံး သလို အပူလုံးကြွ ယူကြုံးမရ ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ နေ့.....။
- ဒီနေ့ ဇူလိုင်လ (၁၉) ရက်နေ့
- အာဇာနည်နေ့ .......................။
"ဒုန်း" "ဒုန်း" "ဒုန်း"
ကျယ်လောင် လှသော တံခါး ကိုထုနှက်သံ ကြောင့် ဇော်အောင် တစ်ယောက် အိပ်ရာ နံဘေး မှ နာရီ ကို ကြည့်လိုက်မိတော့ နံနက် ၂ နာရီ စွန်းစွန်း သာရှိသေးသည်...
အိမ်အပြင် တံခါးဝ မှ အမျိုးသမီး တစ်ယောက် ၏ အသံကို မသဲ မကွဲ ကြားနေရ သဖြင့် မနေနိုင်တော့ ပဲ တံခါး ကို သွား ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ....
အိမ်နီးချင်း ဖြစ်သူ မတိုး ကို ပူပန်မှု စိုးရိမ် မှု တို့ ရောပြွန်း နေသော မျက်နှာ ဖြင့်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဇော်အောင်လဲ အထိတ်တလန့်ဖြင့် မေးလိုက်မိ၏...
“ဟဲ့ မတိုး ပါလား ညကြီး မင်းကြီး ဘာဖြစ်လို့လဲ အလန့်တကြားနဲ့ဟာ”
ထိုသို့မေးလိုက် တာနှင့် တပြိုင်နက် မတိုး တစ်ယောက်လဲ ငိုချင်ရက် လက်တို့ဖြစ်သွား သလို ရှိုက်ကြီး တငင်ဖြင့်...
“ကိုဇော်အောင် ကျမ ယောင်္ကျား ကို ကယ်ပါအုံး သူ အခု အရမ်းအသက်ရှု ကြပ်နေတယ် ဆောင်နေကျ ပန်းနာ သမားတွေ သုံးတဲ့ ရှုဆေး ရှုတာလဲ မရဘူး ဆေးရုံသွားမှ ဖြစ်မယ် ဒီအချိန်ကြီး ဆိုတော့လဲ ဘယ်မှာမှ ကားငှား လို့ ကရမှာ မဟုတ်လို့ ကိုဇော်အောင့် ကားနဲ့ပဲ ဆေးရုံ လိုက်ပို့ပေးပါရှင်.. ဟီး ဟီး ဟီး ”
မတိုး တစ်ယောက် ပြောလဲပြော ငိုလဲ ငိုချလိုက် ပါသည်...။
ဒါနှင့် ဇော်အောင် တစ်ယောက် အိမ်နီးချင်း ဖြစ်သည့် အပြင် မတိုး ၏ အမျိုးသား ဖြစ်သူ ကိုရွှေသန်း နှင့်လဲ ငယ်သူငယ်ချင်း များ ဖြစ်သည့် အတွက် သူငယ်ချင်း အတွက်လဲ စိုးရိမ်သွားပြီး..
“ကဲ ကဲ မတိုး ဒါဆိုလဲ ငိုမနေ နဲ့တော့ မြန်မြန် ဆေးရုံ ကိုသွားရအောင် ငါ ကားထုတ်ပြီး လိုက်ခဲ့မယ် အိမ်က လိုတဲ့ ပစ္စည်းလေး တွေထည့်ပြီး စောင့်နေ ခုချက်ချင်းလာ ခဲ့မယ် ”
ပြောပြီးသည်နှင့် သူလဲ အိမ်ခန်းထဲ ကမန်းကတန်း ဝင် အပေါ် ရှပ်အကျႌ ကောက်စွပ် ပြီး ကားသော့ ယူကာ ဂိုထောင်ထဲ မှ ကား ထုတ်ကာ ဘေးအိမ် သို့ မောင်းသွားလိုက်၏.
အိမ်ရှေ့ရောက်တော့ မတိုးရော သူငယ်ချင်း ဖြစ်သူ ရွှေသန်း ကိုပါ အဆင်သင့် အိမ်ရှေ့တွင်စောင့်နေသည် ကို တွေ့လိုက်ရသည်...
ရွှေသန်း ကတော့ အသက်ရှု ကြပ်နေပေ မယ့် ဆိုးဆိုး ဝါးဝါး ပုံစံ သိပ်မရှိ ပုံရသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွား ရသည် ဒီလောက် ဆို ရင်တော့ ဆေးရုံ ရောက်ရင် သက်သာ သွားမည်ဟု စိတ်ထဲ တွေးလိုက်မိသည်...။
ဒါနဲ့ လင်မယား နှစ်ယောက် ကိုတင်ပြီး အနီးစပ် ဆုံးဖြစ်သည့် မြောက်ဥက္ကလာဆေးရုံ သို့ကားလေး ကို ခပ်သွက်သွက်လေး မောင်းနှင် လာလိုက်၏..။
ဆေးရုံသို့ ရောက်ပါပြီ သို့နှင့် ထုံးစံ အတိုင်း တွေ လိုက်လုပ်ပြီး သကာလ အရေးပေါ်လူနာလက်ခံ ရာကို ရောက်လာသည့် အချိန် တွင် ကိုယ်တွေက သာ ကာယကံရှင်တွေမို့ အစိုးရိမ် အပူပန် ကြီးလွန်း နေသလား မသိ ဆရာဝန် ဆရာမ များကတော့ သွေးအေး လှ၏ ....
ဆရာမ တစ်ယောက် ကသာ ထွက်လာပြီး အဝင်ပေါက် လူနာ လက်ခံရာ နေရာမှ ရေးသား ပေးလိုက်သော ဆေးမှတ်ချက် ကို မျက်လုံး ဖြင့် တချက်သာ ဝေ့ကြည့်ပြီး ...
“ကဲ ဒီ စင်္ကြန် မှာ စောင့်နေ အောက်ဆီဂျင် ပေးရမယ် အောက်ဆီဂျင်ဗူး က ဟိုဘက် အဆောင် ရောက်နေတယ် ကဲ မူတူးရေ ဟိုဘက်ဆောင်မှာ အောက်ဆီဂျင်ဘူး သွားယူလိုက်ပါအုံး”
ဆရာမက လူနာလှည်း တွန်းလားသူ ကုလား ကို အောက်ဆီဂျင်ဘူး သွားယူ ရန်ပြောပြီး လူနာ ကိုတစ်ချက်မှ မကြည့်ပဲ အခန်းထဲ ပြန်ဝင်သွားပြီး အခန်းထဲ မှ ဆရာဝန် ဖြစ်ဟန်တူသူ နှင့် ဘာတွေ ကိုသဘောကျသည် မသိ တဟိ ဟိ တခွိခွိ ဖြင့် ရယ်မော နေလေ တော့သည်...။
အောက်ဆီဂျင်ဘူး သွားယူသူ ကိုယ်တော်ချော ကလဲ တော်တော်နှင့်ပေါ်မလာပါ..
မတိုး မှာ သူ့လင်ဖြစ်သူ လက်ကလေး ကို ကိုင်ရင်း လင်တော်မောင် အားနှစ်သိမ့်နေ၏
၁၅ မိနစ် ခန့်ကြာသွား၏ ကိုရွှေသန်း မျက်နှာ ပြာတက် လာ၏ အသက်ဘယ်လိုမှ ရှုမရတော့
“ဆရာမ ဆရာမ လုပ်ပါအုံး ဒီမှာ အသက်ရှုလို့ မရတော့ဘူး”
ဆရာမ အေးဆေးစွာ ထွက်လာ ချိန်တွင် မတော့ ကိုရွှေသန်း တစ်ယောက် အသက်ရှု မရတော့သည့် လောကကြီးကို စိတ်ကုန်ပြီး ထားခဲ့လေပြီ....
မျက်စိရှေ့တွင် ပင် လူတစ်ယောက် ကြီးမားသော ဒဏ်ရာ ဒဏ်ချက် မရှိပဲ ဆေးရုံသို့ အသက်ရှင်လျှက် ရောက်လာပြီး အသက်ကလေး ရှုနိုင်အောင် လုပ်ပေးလိုက် လျှင် လူ့ဘဝကြီးတွင် ဆက်လက် ရှင်သန် သွားနိုင်ပါ ရက်နှင့် ........
အရေးပေါ် ဟု စာရေးထား ပြီး အေးဆေးစွာ နေနိုင်သူများ ကြောင့်လား ?
ဆေးရုံဆေးခန်း တွင် အောက်ဆီဂျင်ဘူး လေး တောင် ပြည့်စုံစွာ မထားပေးနိုင်သူ တာဝန်ရှိသူများ ကြောင့်လား ?
တော့မသိပါ ဝေဒနာ ရှင်ကတော့ ယခုလောက်ဆို လျှင် လွပ်လပ်သန့်ရှင်းသော လေထုထဲ တွင် သူ၏ ဝိညာဉ် က လေကောင်းလေသန့် များ ကို အားရပါးရ အဆုပ် ထဲ ရှိုက်သွင်းနေလောက် ပေပြီ....။
ဤကဲ့ သို့ သော လူနာ များ မြန်မာပြည် တွင် မည်မျှ သေဆုံးခဲ့ ပြီလဲ ဆိုတာ စဉ်းတောင် မစဉ်းရဲ တော့ပါ ဘူးဗျာ...။
ကျွန်တော်တို့လူမျိုးများ ကိုယ့်တပ် ကိုယ်နင်းတာ ဝသီ တစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီလား ဆိုတာ တွေးလို့တောင် မတတ်တော့ပါဘူးဗျာ...။
ကဲ သူဘာတွေ ပြောထားလဲ ဆိုတာ ဖတ်ကြည့်ရအောင်.......
ညနေက ကျွန်တော့်ရဲ့ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်မှ ပြောလာပါတယ်။ မင်းတို့ လေဘေးသင့်တဲ့သူတွေကို အိမ်တွေပြန်ဆောက်ပေးနေတဲ့အကြောင်းကို RFA က ပြောသွားတယ်တဲ့။ မင်းတို့ကို ဦးဆောင်လုပ်နေတဲ့ ကိုညီလင်းဆက်ဆိုတဲ့ ကွန်ပျူတာသမားက မန်နေဂျာရာထူးကတောင်ထွက်ပြီး လုပ်နေတယ်။ ရံပုံငွေ ဒေါ်လာသောင်းချီပြီးရနေတော့ အတားအဆီး၊ အနှောက်အယှက်မခံရပဲနဲ့ ဆက်လုပ်လို့ရနေတယ်ဆိုပြီး ပြောသွားတယ်တဲ့။ အဲဒီအကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့ အားလုံးသိသွားတာနဲ့ တော်တော် ဒေါသထွက်သွားပါတယ်။ ဒီမီဒီယာတွေနဲ့ ပတ်သတ်လို့ အရင်တုန်းကလည်း ကျွန်တော် တော်တော်ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဘေးကနေတီးပေးမနေကြပါနဲ့လို့။ ခင်ဗျားတို့ မိုင်ပေါင်းများစွာဝေးတဲ့နေရာက မဆင်မခြင် ဒါမှမဟုတ် ရည်ရွယ်ချက် ရှိရှိပြောလိုက်တဲ့ စကားတွေက စိတ်သန့်သန့်နဲ့ လုပ်နေကြတဲ့သူတွေအတွက် ဘယ်လောက်အထိ ထိခိုက်ခံစားသွားရနိုင်သလဲဆိုတာ သတင်းသမားတစ်ယောက်အနေနဲ့ သိသင့်ပါတယ်။ ဒါမျိုးက သတင်းသမားမှမဟုတ်ပါဘူး။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အခြေခံ အသိစိတ်ဓါတ်လောက်ရှိရင်တောင် ပြောသင့် မပြောသင့် သိပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ အဲဒီလို ပြောလိုက်တာ သတင်းဟုတ်ပါသလား။ ဘယ်သူတွေများ အကျိုးထူးရသွားမလဲ။ ကျွန်တော်တို့အားလုံးဟာ လူအချင်းချင်း တတ်နိုင်သလောက် ဝိုင်းကူနေကြတာပါ။ ခင်ဗျားတို့လို အဝေးကြီးကနေ ခံစားခွင့်တွေ တစ်ပုံကြီးနဲ့ လေကိုရင်းပြီး လုပ်စားနေကြတဲ့သူတွေ တစ်ယောက်မှ မပါပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ စိတ်ထဲမှာ ရှိနေတာက ကျွန်တော်တို့လက်ထဲ ရောက်လာသမျှသော ရံပုံငွေမှန်သမျှကို လေဘေးရော၊ ရေဘေးပါ တကယ်ခံခဲ့ရတဲ့သူတွေဆီကို အကျိုးရှိရှိရောက်သွားဖို့ပါ။
ခင်ဗျားတို့ ထင်ထားတာက ဒေါ်လာ သောင်းဂဏန်းလောက်က ကျွန်တော်တို့ရှေ့ကို ဒုန်းဆိုရောက်လာ၊ ကျုပ်တို့က အဲဒီပိုက်ဆံတွေကို ဝယ်စရာရှိတာ အလွယ်တကူဝယ်ပြီး ကားကြီးနဲ့ ငြိမ့်ငြိမ့်လေး လပွတ္တာကိုရောက်၊ ဟိုဟိုဒီဒီ လှူစရာရှိတာတွေ လှူပြီး ပြန်လာကြ ဒီလိုများ ထင်နေကြသလား။ အဆင့်တိုင်း အဆင့်တိုင်းမှာ ဆက်လုပ်ချင်စိတ်ကုန်လောက်တဲ့အထိ အခက်အခဲတွေ အများကြီးပါ။ ကျွန်တော်တို့မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော ထိခိုက်မှုတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ ဒါတွေကို ဘယ်သူမှ ကျွန်တော်တို့လောက် မသိပါဘူး။ ဒီကောင်တွေ ဘာကြောင့်အတားအဆီး မခံရတာလဲဆိုတာလောက်ပဲ ခင်ဗျားတို့ စဉ်းစားတတ်သလား။ ငါတို့ ပြောလိုက်လို့ ဒီကောင်တွေ ဒုက္ခရောက်သွားရင် ငါတို့ ဖွစရာ သတင်းရမယ်ဆိုတာလောက်ပဲ တွေးသလား။ နည်းနည်းငြိမ်သွားရင် မပွ ပွအောင် ထပြီး ဖွ၊ ခံစရာရှိတော့ တကယ်လုပ်နေရတဲ့ကောင်တွေခံ၊ အဲဒီအချိန်ကျမှ ခင်ဗျားတို့ လျှာတွေယားနေအောင် ပြောချင်နေတဲ့ အကြောင်းတွေကို အတုံးလိုက် အတစ်လိုက် ဝိုင်းပြောကြ။ အဲဒီအချိန်မှာ လေဘေးရေဘေးခံခဲ့ရသူတွေအတွက်လည်း ထိခိုက်နစ်နာမှုအများကြီး ရှိသွားမှာပဲဆိုတာ တွေးမိသလား။ လက်ရှိပြန်လည်ထူထောင်ရေးနဲ့ လှူဒါန်းကူညီနေတဲ့သူတွေက စီးပွားရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ လူမှုရေး အားလုံးကို အထိခိုက်ခံပြီး လုပ်နေရတဲ့အထဲ ဘယ်သူတော့ ဘယ်လို ဖြစ်သွားပြီဆိုပြီး ကြားရရင် ဒီအလုပ်ကို လုပ်နေတဲ့ လူ ၁၀၀ မှာ ၉၀ လောက်က ဆက်မလုပ်တော့ဘူးဆိုရင် ဘယ်သူတွေ အကျိုးယုတ်မလဲ။
ဘယ်သူမှ မတားလဲ ကျွန်တော်တို့မှာ Fund မရှိသလောက် နည်းနေပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီအလုပ်တွေ ဆက်လုပ်ဖြစ်မယ် မထင်တော့ပါဘူး။ အခုလောလောဆယ် ကိုညီလင်းဆက်တို့ ဆိပ်ကလေးကုန်းရွာမှာ အိမ်အလုံး ၂၀ နဲ့ ကွင်းသုံးဆင့် ရွာမှာ အိမ် အလုံး ၂၀ ဆောက်ပေးနေကြပါတယ်။ ဒီရွာတွေမှာတော့ အိမ်တိုင်တွေက အစ ပံ့ပိုးပေးတဲ့အတွက် ကုန်ကျစရိတ်တွေလည်း ပိုပြီးကုန်ကျလာပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ Fund လည်း မရှိ၊ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ဖို့အတွက် အခြေအနေလည်း မပေးတော့ဘူးဆိုရင်တော့ ဘယ်လောက်ပဲ လုပ်ချင်စိတ်ရှိရှိ ဆက်လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။
"ကြက်ကြော် ငုံးကြော်"...
"ဆေးလိပ် ကွမ်းယာ"..
နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော အသံများကြောင့် ကားရှေ့ခေါင်း ခန်းတွင် အိပ်ပျော်လာသော မောင်မျိုး တစ်ယောက် အသိအာရုံများ ခန္ဓာကိုယ် ဆီသို့ပြန်လည် ဝင်ရောက် လာကြသည်...။
"အား" အပြင်းကြော တစ်ချက်ဆန့်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ အာရုဏ်တက် မလင်းတလင်း အချိန် မီးရောင် မမှိန့်တမှိန် အောက်တွင် များပန်းခပ် လှုပ်ရှားနေကြသည့် လူများ ဈေးသည်များ ကိုတွေ့လိုက် ရသည်တွင် သူတို့ စစ်ဆေးရေး ဂိတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ မှန်းသိလိုက်ရသည်....။
အင်း ဒီတစ်ခါလဲ ဘာတွေ ပြောပြီး ဘယ်လောက်ပေးရအုံးမလဲ မသိ....
သူက ကုန်သည် တစ်ယောက် နယ်စပ်ဘက် မှနေ၍ တဖက်နိုင်ငံ ဘက်သို့ နိုင်ငံတွင်းမှ ကုန်များ ရောင်းချ ပြီးလျှင် တဖက်နိုင်ငံမှ ကိုယ့်နိုင်ငံတွင်း လိုအပ်သော ကုန်များ တဖန် ဝယ်ယူပြီး ပြန်လည် ရောင်းချ ပြီး အသက်မွေး ဝမ်းကျောင်း ပြုနေရသည်...။
အတွေးစ ကို အမြန်ဖြတ် ၍ သူကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည် အချိန်မှီ တဖက်နိုင်ငံ ကိုရောက်ဖို့က ရှိသေးသည်လေ နောက်ကျပါက ကုန်များ လိုသည့်ဈေးမရ ဖြစ်သွားနိုင်သည်..
ထို့နောက်တော့ ဂိတ်ဘေး ရှိ ရုံးခန်းလေး ထဲ အမြန်ဝင်ရောက်သွားလိုက်သည် ထိုထဲတွင်လဲ သူ့လို ကုန်သည်များ ဆက်ကြေးပေးရန် အဲလေ ယောင်လို့
တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် ဖြင့် ဖြတ်သန်းခွင့် လက်မှတ်များ ထုတ်ပေး ရာ အခန်းလေးထဲမှ ငိုမလို မျက်နှာများ ဖြင့် လက်မှတ်ကို ရရှိသွားပြီးသည့် သကာလ မောင်မျိုး အလှည့် သို့ရောက်လာ သည်..။
မောင်မျိုးလည်း အခန်းလေးထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်ရာ အိပ်ရေးမဝသော မျက်နှာ (တာဝန်ကြောင့်တော့ မဟုတ် ညက ကာရာအိုကေ ဘားသွားလိုက်သဖြင့် မအိပ်လိုက် ရဟန်တူသည်..) ဖြစ်ကတတ်ဆန်း တာဝန်ကျေ ဝတ်ဆင်ထားသော ဖရိုဖရဲ ယူနီဖောင်း တို့ဖြင့် တာဝန်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ကိုတွေ့လိုက် ရသည်..
ထိုသူ က မောင်မျိုး ကိုမော့တောင် မကြည့်ပါ ထုံးစံအတိုင်း မေးခွန်း များသာ ထွက်လာ၏
"ဘယ်နှစ်စီးလဲ"
"သုံးစီး ပါခင်ဗျ"
"အင်း ဒါဆို ခင်ဗျားလဲ အမြဲ ကုန်သွယ် နေတာပဲ ထုံးစံ အတိုင်းလုပ်လေ"
"ဟုတ်ကဲ့ သုံးစီး ဆိုတော့ ဟောဒီမှာ ပါဆရာ"
မောင်မျိုး စိတ်ထဲ တော်တော်လေး ပေါ့ပေါ့ ပါးပါး ဖြစ်သွား၏ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ထုံးစံအတိုင်း ဆိုတော့ တော်သေးတာပေါ့ နဲနဲ ပိုကျန် နိုင်ပြီ ဆိုပြီး တွေးလို့မှ မဆုံးသေးခင်...
"ဟေ့ ..ဟေ့ ဒါကဘာလုပ်တာလဲကွ"
"ဆရာပဲ ထုံးစံအတိုင်း လုပ်ဆိုလို့လေ အရင်ပေးနေကျ အတိုင်း ပေးထားပါတယ် ဆရာ"
"ဟေ့ မင်းဒီဘက် မရောက်တာ ကြာပြီထင်တယ် မင်းပေးတဲ့ ထုံးစံ အတိုင်း က အရင် ဦးစီးမှုး တုန်းကဟာကွ.. အခု ဦးစီးမှုး အသစ်ရောက်လာတော့ နဲနဲ ကျပ်တယ် အရင် ထုံးစံ နဲ့မရတော့ဘူး ရှောရှော ရှုရှု လေးဖြစ်အောင် ဆီပိုထည့် ပေးရတယ်ကွ ဒါလဲ မင်းတို့အတွက်ပါကွာ မင်းသိပါတယ် မင်းတို့ ကုန်တွေ နောက်ကျသွားရင် ဖြတ်ခွင့်မပေးလို့ လှည့်ပြန် သွားရရင် ဘာတွေဖြစ် ကုန်မယ် ဆိုတာကို"..
မောင်မျိုး ဘာမှပြန်မပြောနိုင်တော့ပါဘူး
သူပြော သလောက်ပေးပြီး ဖြတ်သန်းခွင့် လေးကိုလက်ထဲ ကျစ်ကျစ် ပါအောင်ဆုတ်ကိုင်ပြီး အခန်းထဲက လှည့်ထွက် အလာမှာ တာဝန်ရှိသူ ကြီးပြောလိုက် တဲ့ စကား တစ်ခွန်း က မောင်မျိုးနောက် ကို ကပ်လိုက်လာ၏..
"ကိုယ်တို့လဲ ဒီလောက် မတောင်းချင် ပါဘူး ကွာ ဒါပေမယ့် အပေါ် ကိုတဆင့်ပြီး တဆင့် ဆိုတော့ မကိုက်လို့ပါ" ဟူသတတ်...။
မောင်မျိုး တစ်ယောက် တော့ သူတို့ ကုန်သည် တွေလို ငွေကြေး တစ်ပြားမှ မရင်းရပါပဲ နှင့် အလကား ရသည့် ငွေ ကို ဘာကြောင့် မကိုက်ဖူးလို့ ပြောလဲဆိုတာ ကို စဉ်းစားရင်း...
ဒေါ်စုလွတ်မြောက်ရေးအတွက် ကမ္ဘာ့ပြည်သူများ အသံ စတင်လိုက်ပါပြီ။
ကျွန်တော်တို့ လူ့ဘဝမှာ ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်ဆိုတာ ရှိပါတယ်။ ကိုယ်စိတ်ထက်သန်ရာ၊ လမ်းမှန်ရာလို့ ထင်ရင် ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်။ လူဆိုတာ အသိစိတ်ဓါတ်ရှိတာကို အမှားအမှန်ကို ခွဲခြားသင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ဟာ လမ်းမှန်တယ်လို့ ထင်တဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ဘက် က ရပ်တည်သူတစ်ဦးဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုပဲ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို မမှန်ဘူးထင်လို့ မရပ်တည်သူတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီကိစ္စတွေမှာ ကြားကနေပြီး ဘာမှမလုပ်သူတွေလည်း ရှိပါတယ်။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ဟာ လာမည့် ၁၉ရက် ၆လ ၂၀၀၈ ခုနှစ်မှာ အသက် ၆၃ နှစ်ပြည့်ပါတော့မယ်။ ကျွန်တော်တို့အတွက် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ဟာ တာဝန်ကျေခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ တာဝန်ကျေသလားဆိုတာ မေးခွန်းထုတ်စရာဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ လူငယ်တွေဟာ လုံး၀ တာဝန်မကျေသေးဘူးလို့ ကျွန်တော် ယူစပါတယ်။ ကျွန်တော်သူငယ်ချင်းတွေဟာ နိုင်ငံရေးဆိုတာ သိနေကြပေမဲ့၊ နေ့စဉ်စားရေးနေရေး အစဉ်ပြေအောင် ကြိုးစားကြရင်း နိုင်ငံရေးဆိုတာကို မေ့ထားကြတာ တွေ့ရပါတယ်။ ဒီမှာ ကျွန်တော် ပြည်တွင်းက ပြည်သူတွေကို ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး။ ပြည်ပပြည်သူတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ အတွက် အရမ်းကို အားထားစရာ လူထုလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ပြည်တွင်းက လူတွေလှုပ်ရှားနိုင်တာထက် ကျွန်တော်တို့ ပြည်ပက လူတွေဟာ ပိုလို့ လှုပ်ရှားနိုင်မယ်ဆိုတာ လူတွေအကုန်သိကြမှာပါ။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် လွတ်မြောက်ရေးအတွက် လုပ်နိုင်တာတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ ပထမဆုံး Jim Carrey လို ဘာမှမဆိုင်တဲ့ သရုပ်ဆောင် တစ်ယောက်ကတောင် ဒေါ်စုအတွက် ဗီဒီယို တင်ပြီး တောင်ဆိုမှုတွေပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာတွေ ငြိမ်နေကြတယ်။ ဘယ်သူမှ တုံတုံမလှုပ်တာကို တွေ့ကြရပါတယ်။ ဒီ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ ကမ္ဘာက လူတွေ လူကြည့်များတဲ့ Youtube လို နေရာမျိုးမှာ ဒေါ်စုအတွက် လွတ်မြောက်စေရန် တောင်းဆိုကြရင် အတိုင်းထက်လွန်ပြီး ကောင်းမွန်တာကို တွေ့ရမှာပါ။
ဒီအစီအစဉ်ဟာ ပြည်ပနိုင်ငံတွေပိုမိုပြီး မြန်မာပြည်အကြောင်း နားလည်စေရန်နှင့် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ဟာ နေအိမ်အကျဉ်းထောင်းမှာ ဆက်လက် ရှိနေဆဲဆိုတာကို မေ့မသွားကြရန်နှင့် ဒေါ်စု လွတ်မြောက်ရန်အတွက် ပိုမိုပြီး လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်သွားနိုင်ရန် ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ဒီအစီအစဉ်ကို မြန်မာနိုင်ငံ ပြည်ပရောက် ပြည်သူများ လှုပ်ရှားနိုင်မည့် ကိစ္စတစ်ခုလို့ မြင်ပါတယ်။
ကောင်းကျိုးများ၊
၁။ နိုင်ငံတကာမှာ ဒေါ်စု အား လွတ်မြောက်ရန်အတွက် ပိုမိုဖိအားပေးလာရန်။
၂။ အိမ်မှ လွယ်ကူစွာ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပြုလုပ်နိုင်ပြီး၊ နိုင်ငံတကာသို့ လျှင်မြန်စွာ နှိုးဆော်မှုများ ရောက်နိုင်ခြင်း။
၃။ ငွေကြေးကုန်ကျမှုများ မရှိခြင်း။
၄။ စစ်အစိုးရမှ အများလှုပ်ရှားမှုများကြောင့် တစ်ဦးတစ်ယောက်အား ဦးတည်ပြီး အန္တရယ်များ မပြုလုပ်နိုင်ခြင်း။
ဆိုးကျိုးများ၊
၁။ စစ်အစိုးရမှ ဝင်ရောက် အနှောက်ယှက်ပေးနိုင်ရန်ရှိသော်လည်း ၊ အနှောက်အယှက်များ လုံး၀ မထိရောက်နိုင်ခြင်း။
ဆိုးကျိုးများဟာ လုံး၀ မရှိသလောက်ဖြစ်ပါတယ်။ ဘာ့ကြောင့်လည်းဆိုတော့ အများနှင့်လုပ်သောအရာများကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။
လိုအပ်သော အရာများ၊
၁။ ဗီဒီယို ကင်မရာ ( လက်ကိုင်ဖုန်းတွင်ပါသော ဖုန်း သို့ ဗီဒီယိုရိုက်နိုင်သော ကင်မရာများ )
၂။ စာရိုက်ထုတ်နိုင်သော စက်တစ်လုံး(မရှိပါက လက်ဖြင့် ရေးသားနိုသည်)။ လိုအပ်ပါက အောက်ပါပုံကို ပုံနှိပ်အသုံးပြုပါ။
၃။ ရိုက်ထားသော ဗီဒီယိုအား Editing တည်းဖြတ်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခြင်း၊ စာသားများ ထပ်မံရေးသားခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန်တောင်းဆိုအပ်ပါသည်။
၄။ ကိုယ်အသုံးပြုထားသော ဘာသာစကားသည် ဘယ်ဘာသာစကားဖြစ်သည်ကို ဗီဒီယိုပေးပို့ရာတွင် ရေးသားပေးပါ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုတော် သက်မှတ်ထားသော လူဦရေပြည့်လာပါက ၎င်း ဗီဒီယိုများကို Special Editing Software များဖြင့် ပြန်လည် တည်းဖြတ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း ဒီဗီဒီ ကို သက်ဆိုင်ရာ နိုင်ငံတကာ လူ့အခွင့်အရေးဌာနများသို့ ပေးပို့မည်ဖြစ်သည်။
၅။ သင်ရိုက်ကူးထားသော ဗီဒီယို နောက်ခံသည် ၊ လူသိများသော အထိမ်းအမှတ် အဆောက်အဦးများ ရှေ့တွင်ရိုက်ထားပါက ပိုမိုကောင်းမွန်ပါသည်။ ဥပမာ Statue of Liberty ရုပ်ထုကြီး နောက်ခံထား၍ ရိုက်ထားခြင်း (သို့) နည်းမျိုးစုံဖြင့် Free DASSk စာရွက်အား ညာဘက်မှ ဘယ်ဘက်သို့ တီထွင်စွာ ပေးပို့ပေးနိုင်ခြင်း။
ပါဝင်ရမည့် စာသားမှာ ။ Free Daw Aung San Suu Kyi နှင့် youtube.com/freedassk ။ သို့သော် ရေးသားထားသော အရာကို အင်္ဂလိပ်လိုသာ ရေးသားရမည်ဖြစ်သည်။
ပါဝင်ရမည့် အသံမှာ။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် အားပြန်လွှတ်ပေးရန် ၊ အမိဘာသားစကားနှင့်ပြောဆိုနိုင်ပါသည်။ ဥပမာ- ကရင်လူမျိုးဖြစ်ပါက ကရင်၊ သို့သော် ပြောဆိုလိုက်သော အသံသည် အဓိက အဓိပ္ပါယ်ပါရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်မှာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် အားပြန်လွှတ်ပေးရေးကို ဘာသာပြန်ထားသည့် ပုံစံမျိုးသာ ဖြစ်စေရမည်။ ၎င်း အသံများကို စစ်မှန်ခြင်းရှိမရှိ၊ စစ်စေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ မျက်နှာသက်သေ ပါသော ဗီဒီယိုများကြောင့် အခက်အခဲ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်သည်။
ပါဝင်ရမည့် ဗီဒီယိုမှာ။ Free Daw Aung San Suu Kyi နှင့် youtube.com/freedassk ဟု ရေးသားထားသော စာရွက်ကို ညာဘက်မှ ယူပြီး ဘယ်ဘက်သို့ ပေးပို့သော ပုံစံမျိုးဖြစ်စေရမည်။
ကျွန်တော်အခုဗီဒီယိုများလိုက်လံစုစောင်းနေပါတယ်။ သင့်အနေနှင့်ရိုက်ပြီးသား ရှိပါက၊ ၎င်း ရိုက်ပြီးသား ဖိုင်သို့မဟုတ် လင့်များကို အီးမေးသို့ ပေးပို့စေလိုပါသည်။ အီးမေးလိပ်စာကတော့ hteink.min(at)gmail.com ဖြစ်ပါတယ်။
အားလုံး အဆင်ပြေကြပါစေဗျာ
ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် အမြန်လွတ်မြောက်နိုင်ပါစေ
တွေ့ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်...။ကဲ ဒီနေရာလေး ကို ကိုယ်ပိုင်လိုဂိုလေး အဖြစ်ပြောင်းချင်သူ များအတွက် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ လေး ဝေမျှပေးချင်ပါတယ်သိပြီးသူများ သိပြီးဖြစ်ကောင်းဖြစ်နေမှာ ဖြစ်ပေမယ့် မသိသေးသူများ လုပ်ရမှာ ခက်ခဲနေသူများ အတွက် ရည်ရွယ်ပြီး ဝေမျှလိုက်တာပါ...။
လုပ်ပုံလုပ်နည်းကတော့ အလွန်လွယ်ကူပါတယ် ကဲစလိုက်ကြရအောင်...
ပထမဦးဆုံး ဘလော့ဂ် ရဲ့ Layout ကိုဝင်လိုက်ပါ..
ပြီးရင်တော့ Edit HTML ထဲကိုထပ်ဝင်လိုက်ပါ...
အဲဒီမှာ ကုဒ်တွေထဲက
<head>ဆိုတဲ့ကုဒ်လေးရဲ့ နောက်မှာဒီကုဒ်ကိုထည့်လိုက်ပါ...
<link href='http://www.fos.su.se/~arnold/travel/asia2001/myanmar_flag.gif'
rel='shortcut icon'/>
ဒီကုဒ်မှာထည့်ထားတဲ့ လိုဂိုလေး ရဲ့လိပ်စာ အတိုင်းထည့်လိုက် ရင်တော့ ကျွန်တော့် လိုဂိုပုံစံလေး ဖြစ်တဲ့ မြန်မာ နိုင်ငံအလံလေး ဟာ လိပ်စာ ဘားမှာ တလူလူ လွင့်နေမှာ ဖြစ်ပါတယ် ..
မိမိတို့နှစ်သက်သလို လိုဂိုလေးများ ပုံလေးများ လုပ်ပြီး ဝဘ်ဆိုက် တစ်ခုခုမှာ upload လုပ်ပြီး ရလာတဲ့ url လိပ်စာကို အပြာရောင်ပြထားတဲ့ နေရာမှာ အစားသွင်းလိုက်ခြင်းဖြင့် မိမိ တို့ကိုယ်ပိုင်လိုဂိုလေးများ ဖန်တီးနိုင်ကြပါစေ..
ဖြစ်ပုံကတော့ ပထမ အလွဲကို အိမ်မှာရှိတဲ့ ကိုရွှေတွေက ဝိုင်းဝန်းရှင်းပြလို့ ကောင်မလေး ကလက်ခံသွားပါတယ် (ဟူး...တော်ပါသေးရဲ့နော်) ဒါနဲ့ပဲတဖြည်းဖြည်း ရင်းနှီးမှုလေးတွေ ရရှိလာပါတယ် ဒါပေမယ့် ခက်တာက သူ့စကားငါမသိ ငါ့စကားသူမသိ သနားပါဘိ ဆိုတဲ့ ကဗျာလေး ထဲကလိုပါပဲ ကျွန်တော်ကလဲရောက်ခါစ မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါဆိုတာနဲ့ ဟဲလို ဆိုတာလောက်ပဲ တတ်တာပါ..။
ဒါပေမယ့် ဘယ်ရလိမ့် မလဲလေ အီဖေကိုယ် ကြံရင် ထရံတောင် တုတ်ခနောင်း ဖြစ်တယ်ဆိုလား ဘာဆိုလား အဲဒီစကားလိုပါပဲ ကိုယ့်အရင် ရောက်နှင့်နေသူထဲက စကားရောစာပါ ရတဲ့သူတစ်ယောက် ကို အကူအညီတောင်း ပြီး ကိုယ်ပြောချင်တာတွေကို စာနဲ့ရေးခိုင်းပြီး ကောင်မလေး ကျောင်းသွားချိန် ကိုစောင့်ပြီး ပေးပါတယ်....။
ကောင်မလေးကလဲ သူတို့နိုင်ငံမှာ ဒီလို စာပေးလေ့ ပေးထ မရှိလို့လားမသိ ဘယ်တော့မှ မညင်းပါဘူး ပြုံးပြုံး ပြီးတော့ကို ယူယူသွားပါတယ်....၊ တစ်နေ့တော့ပေါ့ဗျာ ကျွန်တော်က သူ့ကိုစာထဲမှာ မင်းလေး ဟာ အရမ်းလှတယ် မင်းလေးနဲ့စကားတွေပြောချင်တယ် ဒါပေမယ့် ကိုယ်ကမင်းတို့စကားကို မတတ်ဘူး ဒါကြောင့် မင်းလေးနဲ့စကားတွေ သင်ချင်တယ် နောက်ကိုယ်သိချင်တာက မင်းမှာ ယောင်္ကျားလေး သူငယ်ချင်း ရှိလား လို့ရေးပြီး ပေးလိုက်ပါတယ်..။ (ဒီမှာကတော့ ယောင်္ကျားလေး သူငယ်ချင်း ဆိုရင် ရည်းစားပဲ ပုံမှန် ယောင်္ကျားလေး သူငယ်ချင်း လို့ပြောမှ ရိုးရိုး သူငယ်ချင်း...စကားချပ်)..။
ဒီလိုနဲ့ကောင်မလေး ကျောင်းကပြန်လာချိန်ကို အပေါင်းအသင်းတွေနဲ့ အိမ်ရှေ့က ပန်းခြံမှာ စကားပြောရင်း စောင့်နေလိုက်တာ ဘက်စ်ကား ဆိုက်လာတော့ ကောင်မလေးဆင်းလာပါပြီ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကိုမြင်တော့ ထုံးစံအတိုင်း ပြုံးပြပြီး အိမ်ပေါ်တက်သွားပါတယ် အားလုံးကကော ကျွန်တော်ရော ကတော့ အဆင်ပြေပြီ ဆိုတာ စိတ်ထဲမှာ တွေးမိနေ ကြလေရဲ့ ...။
ခဏပါပဲ သိပ်မကြာလိုက်တဲ့ အချိန်လေး အတွင်းမှာ ကောင်မလေး ပြန်ဆင်းလာပြီး ကျွန်တော် တို့ဆီ တည့်တည့် မတ်မတ်ကြီး လျှောက်လာပါတယ် ပြီးတော့ ကျွန်တော့် ကို ပြုံးကြည့်ရင်း စကားတတ်တဲ့ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း ကိုပဲ သူပြောချင်တာတွေပြောပါတော့တယ်...။
ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း စကားပြန်ပြတာကတော့.........
ကောင်မလေး.... နင့်သူငယ်ချင်းကိုနင်စာရေးပေးတာ မဟုတ်လား ပြောပြလိုက်သူ့ကို ငါသူ့ကိုခင်ပါတယ် သူနဲ့လဲ စကားတွေ ပြောချင်ပါတယ် ဒါပေမယ့် ငါ့မှာ အချိန်မရှိဘူး နောက်ပြီး ငါ့မှာ ကျောင်းအတူတူတက်နေတဲ့ ယောင်္ကျားလေး သူငယ်ချင်း ရှိတယ် ကျောင်းပြီးရင် သူနဲ့ငါနဲ့လက်ထပ်ပြီး ဟန်းနီးမွန်း အတူတူ ထွက်ကြမှာ သူကလဲ ငါ့ကို အရမ်းချစ်တယ် ငါရောပဲ နင့်သူငယ်ချင်း ကို အဲဒါ ပြောပြလိုက်...။
ပြောချင်ရာ ပြောပြီးတာနဲ့ ကောင်မလေး က လမ်းမဘက် ကိုလှည့်ထွက်သွား ပါတော့တယ် ကျွန်တော့် အပေါင်း အသင်းတွေလဲ စိတ်မကောင်း စွာနဲ့ အားလုံး ကိုယ့်အခန်းရှိ ရာဆီ ကိုယ်ပြန်သွားကြလို့ ပန်းခြံထဲမှာတော့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်ထဲ ငေါင်းစင်းစင်းနဲ့ကျန်ခဲ့ပါတော့တယ်..။
စိတ်ထင် ၁၅ မိနစ်လောက် ကြာချိန်မှာတော့ ကောင်မလေး သူစားနေကျ အာလူးကြော်ဗူးလေးပိုက် ပြီးပြုံးစိစိဖြင့် ကျွန်တော့် အနားကပ်လာ ပြီး စကားတစ်ခွန်းမေးလိုက်၏ ဟိုင်း ဗီဂေ့စ် တဲ့လေ ကျွန်တော်ကတော့ ကြောင်တောင်တောင် ဖြင့်သာပြန်ကြည့်နိုင်သည် ဘာစကားသံမှာထွက်မလာ ထိုအချိန် မှာပင်ကယ်တင်ရှင် ပေါ်လာ၏ (ထိုစဉ်ခဏလေး တွင် ထင်လိုက်မိခြင်းသာ) ပန်းခြံနှင့် ကပ်လျှက် အခန်းတွင် နေထိုင်သူ ကိုရွှေတစ်ဦး သူကလဲ စာဂျပိုး အခန်းပြူတင်းပေါက်မှ ကျွန်တော်တို့ကို ဘယ်အချိန် ကတဲက ချောင်းကြည့်နေသည်မသိ သူက ကျွန်တော့်ကို လှမ်းပြောလိုက်တာက ...
" ဟေ့ရောင် ဗီဂေ့စ် ဆိုရင် ဂွဒ် လို့ပြောရတယ်ကွ"
သူပြောသံကြားတော့ ကျွန်တော်လဲ အမြန် ကောင်မလေး ကို ဂွဒ် ဂွဒ် လို့ပြန်လဲ ပြောလိုက်ရော ကောင်မလေး က မျက်စောင်းထိုးပြီး အိမ်ပေါ်ကို ဆောင့်ကြီး အောင့်ကြီးနဲ့ ပြန်တက်သွားပါတယ်...
ဒါနဲ့ကျွန်တော် လဲ ဟိုလူကို ...
"ဟေ့လူ ကောင်မလေး ကဘာပြောတာလဲ ".....လို့သိချင်ဇောနဲ့မေးလိုက်တော့
"ဟကောင်ရ ကောင်မလေးက မင်းကို နေကောင်းလား လို့မေးတာလေကွာ ဒါဆိုရင်ကောင်းတယ် ဂွဒ် လို့ပြန်ဖြေရတယ်" ဟု ပြောရင်း ပြူတင်းပေါက် ဘေးမှ ခွာသွား၏
စောစောက ကယ်တင်ရှင်နတ်သားတစ်ပါးလိုထင်မိ သောထိုသူကို ချက်ချင်း စေတန်နတ်ဆိုးဝင်ပူးနေသော သူဟု အမြင်အာရုံတွင် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်..။
ထိုသူကတော့မမှားပါ သူနားစွန်နားဖျား ကြားသဖြင့် ဝင်ကူညီသည်သာ
ကျွန်တော့်မှာသာ ဒုက္ခလှလှ ကြီးတွေ့သွားပြီ ဆိုတာ ကိုယ်ပဲသိသည်
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကောင်မလေး က ကျွန်တော့် ကို ဆွ သည့်အနေဖြင့် ရည်းစားရှိသည် ဘာညာ ပြောပြီးမှာ ကျွန်တော် ခံစားနေရပြီဆိုပြီး နေလို့ကောင်းရဲ့လား ဟု လာမေးခြင်း ဖြစ်လေသည်
ကျွန်တော်ပြန်ပြောသင့်သည်က နေမကောင်းဘူး ငါ့အသဲတွေ ကွဲကုန်ပါပြီ မင်းကြောင့် အစရှိသဖြင့်ပြောလိုက် လျှင် ကောင်မလေးက သူနောက်လိုက်တာဖြစ်ကြောင်း အထင်မလွဲ ဖို့ အကြောင်းပြောရင်းဖြင့် ကျွန်တော်တို့ နောက်ပိုင်း အဆင်ပြေသွားနိုင်၏ ယ္ခုတော့ .......။
About Me
- လင်းထက်
- ကျွန်တော့် ဘဝထဲက အမှတ်တရတွေ သတိရ သလောက် မှတ်တမ်းတင်ရုံ သက်သက်ပါ...။
Followers
€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€
ထွေရာလေးပါးပြောကြမယ်
Blog Archive
- June (1)
- September (1)
- January (1)
- December (1)
- November (3)
- October (1)
- September (1)
- August (3)
- July (1)
- June (2)
- April (1)
- March (1)
- January (1)
- October (3)
- August (2)
- June (2)
- April (2)
- March (2)
- February (6)
- January (4)
- December (4)
- November (4)
- October (1)
- September (1)
- July (1)
- June (5)
- May (14)
- April (12)
- March (6)
- October (1)
- September (6)
- August (3)
- July (4)
- June (6)
- May (4)
- April (2)
- March (4)
- February (7)
- January (10)
- December (3)
- November (5)
- October (2)
- September (4)
- August (3)
- July (2)
- June (5)
- May (8)
- April (9)
- March (9)


